زندگيءَ جو حقيقي مفهوم

اي عاشقانِ رسول! ھن آيتِ ڪريمه ۾ زندگيءَ جو عجيب فلسفو بيان ڪيو ويو آھي۔ عام طور تي حرڪت کي زندگي چيو ويندو آهي، جنھن جا ساھَ ھلي رهيا ھجن، جيڪو ڳالھائي سگھندو هجي، ٻڌي سگھندو هجي، گهمي ڦِري سگھندو هجي، ان کي زندهه چيو ويندو آهي۔ پر ھتي قرآن ڪريم زندگيءَ جو ھڪ ٻيو ئي مفھوم بيان ڪيو آھي۔ ڏسو! حضرت امير حمزہ رَضِىَ الـلّٰـهُ عَـنْهُ کي دنيا ۾ تشريف کڻي ايندي 40 سالن کان وڌيڪ عرصو گذري چڪو ھو۔ پاڻ گهمندا ڦِرندا به ھئا، کائيندا پيئندا به ھئا، شڪار به ڪندا ھئا۔ ان جي باوجود به اللہ پاڪ فرمايو:

كَانَ مَیْتًا (پارو: 8، سورة انعام: 122)

ترجموڪنزالعرفان: جيڪو مردہ هو

پوءِ جڏھن پاڻ اسلام قبول ڪيائون ۽ سندن دل ايمان جي نور سان روشن ٿي وئي ته فرمايو ويو:

فَاَحْیَیْنٰهُ (پارو: 8، سورة انعام: 122)

ترجموڪنز العرفان: پوءِ اسان ان کي زندهه ڪري ڇڏيو

معلوم ٿيو ته اصل زندگي دل جي زندگي آھي۔ جنھن جي دل ۾ ايمان جو نور موجود آھي، اُهو زندهه آھي ۽ جنھن جي دل ۾ اِهو نور موجود نه آھي، سندس دل به مرده آھي ۽ اُھو پاڻ به زندهه هجڻ جي باوجود مردو آھي.